Historia e principais características do alfabeto coreano

O alfabeto coreano é coñecido actualmente como han´gul. Este sistema de escritura foi creado a mediados do século XV polo rei Sejong o Grande.

Co alfabeto coreano o que se pretendía era ter un sistema de escritura fácil de entender e de aprender para todas as persoas, xa que as representacións gráficas non son arbitrarias, senón que pretenden representar a fonoloxía da letra. Así a grafía das consoantes representa o punto e o modo de articulación, igual que as vogais cuxa grafía ten unha relación directa coa súa calidade e modo acústico.

No ano 1940 a UNESCO recoñeceuno para ser incluído nas Memorias do mundo.

No inicio do alfabeto coreano as palabras escribíanse de forma vertical, pero na actualidade o seu sistema de escrita faise de xeito horizontal.

Táboa de grafemas

Consoantes

Labiais Apicais Predorsais Palatais Velares Glotais
Simples ㅂ /p/ ㄷ /t/ ㅅ /s/ ㅈ /ʨ/ ㄱ /k/
b / p d / t s j /c g / k
Aspiradas ㅍ /ph/ ㅌ /th/ ㅊ /ʨh/ ㅋ /kh/ ㅎ /h/
p t ch k h
Tensas ㅃ /p’/ ㄸ /t’/ ㅆ /s’/ ㅉ /ʨ’/ ㄲ /k’/
pp tt ss jj kk
Nasais ㅁ /m/ ㄴ /n/ ㅇ /ŋ/
m n ng*
Líquida ㄹ /l/
r / l

Vogais

ㅣ/i/ㅡ/ʉ/ㅜ/u/
 i eu/ǔ u
ㅔ/e/ㅓ/ʌ/ㅗ/o/
 e eo/ǒ o
ㅐ/æ/ㅏ/a/
 ae a

Ditongos

Silabificación

A silabificación que se fai na escrita coreana non garda relación directa coa pronuncia, senón que o que se establecen son bloques pechados de sílabas dun xeito gráfico.

A orde que se establece na silabificación é consoante, vogal central e consoante.

Exemplos

삼승 Samseung (Samsǔng)

태권도 tae kweon do (tae kwǒn do)

Referencias útiles