Modais
Os modais, moitas veces chamados verbos auxiliares nas gramáticas do indonesio, designan conceptos tales como a posibilidade, a capacidade de facer algo e a necesidade. Os principais modais desta lingua son os seguintes:
- dapat, bisa = "poder", "ser quen/capaz de"
- boleh = "poder (máis restritivo)", "ter permiso"
- harus, mesti = "deber"
- perlu = "deber"
- mampu, sanggup = "capaz", "ter a capacidade de"
- sempat = "ter a oportunidade de", "ter tempo", "ser capaz/quen"
Os modais adoitan ir acompañando a verbos:
| Kamu | boleh | pergi | tapi | harus | pulang | sebelum | jam | lima |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Ti | poder | ir | mais | deber | volver a casa | antes | hora | cinco |
| S | Modal | V | Nexo | Modal | V | Circunstancial tempo | ||
| ="Podes saír pero debes volver a casa antes das cinco en punto" | ||||||||
Aínda que algúns deles tamén poden ir acompañando a adxectivos e locativos:
| Seorang | polisi | harus | tingi |
|---|---|---|---|
| Un | policía | deber | alto |
| S | Modal | Atrib. | |
| ="Un policía debe ser alto" | |||
| Saya | harus | ke | sana |
|---|---|---|---|
| Eu | deber | a | alí |
| S | Modal | Circunstancial de lugar | |
| ="(Eu) debo ir alí" | |||